::SweetPuff:: Laying on the Earth of Mine

เพราะวันนี้ฝนตก เราจึง.. ต้องหลบอยู่ในห้าง

เราเกลียดการหลบฝนในห้างมากๆ เพราะมันจะหนาววววจับใจ ถ้ามีเสื้อหนาวก็ยังพอทน แต่วันนี้ลืมเอามา orz โอ้ชีวิต หนาวไปเถอะ โทรหาแฟนก็คุยได้แปบเดียว เพราะเค้าจะกลับบ้าน โทรหาเพื่อน.. ไม่รับสาย.. ตูก็รอต่อไปด้วยมิทราบว่าควรจะออกจากห้างดีหรือไม่ มองไปเห็นต้นไม้ใหญ่ไหวอย่างรุนแรง อื้ม... รออีกหน่อยดีกว่า

เพราะวันนี้ฝนตก เราจึง.. ได้กินไอติม 1 โคน

เออแฮะ เพิ่งบอกแหมบๆว่าหนาวจับใจ แต่ครั้นจะรอเฉยๆก็น่าเบื่อ เราจึงเดินไปที่ร้าน DQ ซื้อดิปโคนมาซะหนึ่ง แตกแบงค์ด้วย มีแต่แบงค์ร้อย เดี๋ยวพี่กระเป๋ารถเมล์จะว่าเอาได้ ทำตัวเป็นคนดีสักหน่อยแล้วกัน อร่อย.. แต่หนาว..

เพราะวันนี้ฝนตก เราจึง.. มีโอกาสยืนเย้ยหน้าร้านแม็คโดนัล

ตอนซื้อดิปโคนมาแล้ว มันไม่มีที่ให้ยืน ตรงหน้าทางเข้าห้างคนออกันซะเหมือนจะมีคอนเสิร์ตนักร้องเกาหลี ไม่ไหวๆ เดินวนแถวหน้าประตูอยู่สองสามอึดใจ ก็หาที่มั่นได้แล้ว นั่นคือ ตูืยืนกินไอติมDQ หน้าร้านแม็คฯ ข้างๆเป็นบูธไอติมของแม็คฯ เหลือบเห็นคนขายทำสายตางอนอยู่บ้างเล็กน้อย โอ้ชีวิต ทำไปได้..

เพราะวันนี้ฝนตก เราจึง.. เห็นผู้ชายสันดานหมา

ระหว่างยืนเย้ยเลียไอติมอย่างเมามัน ทันใดนั้น ปรากฏบุคคลสามคน คาดว่าจะเป็นครอบครัวเดียวกัน ประกอบไปด้วย คุณพ่อ น่าจะอายุประมาณ40ปี คุณลูกชาย อายุประมาณ5ปี คุณพ่อและคุณลูกเดินจูงมือกัน คุยหัวเราะสนุกสนาน ตอนเราเห็นก็ยังชมเลย "พ่อลูกคู่นี้ รักกันดีเนอะ" แต่ความคิดนี้มันอยู่ไม่นาน เพราะทันทีที่พ่อลูกเดินผ่านหน้าเราไป เราเห็นคุณแม่ อายุประมาณ35ปี หน้าตาอิดโรย มือซ้ายถือเสื้อสูทสองตัว (คาดว่าน่าจะเป็นของคุณพ่อและของตัวเอง) มือขวาถือกระเป๋าถือ พร้อมด้วยถุงขนาดใหญ่ท่าทางหนักเอาการ เราก็แค่..ได้เห็นสันดานของหมาตัวหนึ่งเท่านั้นเอง....

เพราะวันนี้ฝนตก เราจึง.. ได้เปลี่ยนรถเมล์สองครั้ง

พอฝนเริ่มซา ก็เดินย่ำน้ำฝนไปที่ป้ายรถเมล์ ตัดสินใจแล้วว่า คันแรกที่มาก็จะขึ้นเลย อะ.. นั่น มาแล้ว สาย122 ก้มหน้าก้มตาก้าวขาขึ้นไปได้ 1 ขั้นบันได กระเป๋ารถเมล์ตะโกนลงมาว่า "น้องๆ ลงไปๆ รถเสีย รอคันหลัง" อ้าวเวร.. แกไม่ตะโกนตั้งกะเทียบป้ายล่ะ ไม่เป็นไร รอได้.. อะ.. นั่น มาแล้ว สาย126 ก้มหน้าก้มตาขึ้นไป หาที่ยืน แล้วก็ได้ยินกระเป๋ารถเมล์ตะโกนว่า "เดี๋ยวขึ้นคันต่อไปนะคะ รถเสียค่ะ" อื้ม.. ตูเกลียดรถร่วม -*-

เพราะวันนี้ฝนตก เราจึง.. เกลียดรถร่วมได้อีก

คนที่ลงจากรถสาย126 ค่อนข้างเยอะพอสมควร รถจอดอยู่นาน เพราะต้องให้ผู้โดยสารลงให้หมด เราก็เห็นละ ว่ามีสาย126อีกคัน กำลังมา ดีจัง คนที่เค้ารีบจะได้ไม่ต้องรอนาน พอรถเสียออกไป รถคันใหม่ก็เข้าจอดเทียบป้าย... 5วินาที... แล้วมันก็กระชากรถออกเลนขวาทันที สังเกตสีหน้าผู้โดยสารจากรถคันก่อน อึ้งไปตามๆกัน อื้ม.. ตูเกลียดรถร่วม -*-

เพราะวันนี้ฝนตก เราจึง.. พบว่าคนขับรถป็อกๆสายตาพร่ามัวขึ้นกว่า30%ในวันฝนตก

ปกติแล้วเราจะนั่งแมงกะไซค์เข้าบ้าน แต่วันนี้ฝนค่อนข้างแรง นั่งป็อกๆ(หรือซูบารุ)แล้วกัน รอไม่นานก็มีวิ่งมาคันนึง โบกมือหยอยๆ พี่คนขับเปิดไฟชิดซ้าย แล้วเหมือนจะจอดตรงหน้าเรา แต่เฮียแกขับออกไปเลย อ้าว ไหงพี่ทำกับหนูแบบนี้ ไม่เป็นไร รออีกคันก็ได้ 5นาทีต่อมา ป็อกๆอีกคันมาแล้ว โบกมือหยอยๆ ลุงแกก็ชะลอรถ จอดด้วยล่ะ แต่แกจอดเลยไปประมาณ3ก้าวเดิน แล้วเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่มีคนโบก แกจะจอดเลยตลอด

เพราะวันนี้ฝนตก เราจึง.. เป็นหวัดไปตามระเบียบ

ทำตัวเองแท้ๆ..